Wkrótce, 5 października witamy ich znowu na warszawskim Okęciu. Po naszych gruzińskich gości wyruszamy w środę wczesnym rankiem. Pokonując korki, w strugach deszczu docieramy na lotnisko, aby doświadczyć radości spotkania. Jesteśmy otwarci na dalszą część ekscytującej przygody, toczącej się tym razem na terenie Polski.
Środa, 5 października 2016 r., Warszawa-Kraków
Z warszawskiego lotniska wyruszamy do Krakowa, gdzie podziwiamy wspaniałość, przepych i dostojeństwo Zamku Królewskiego na krakowskim Wawelu wraz z Wawelską Katedrą. Przyprowadził nas tu z hostelu pan przewodnik Łukasz. Idąc przez zielone Planty mijamy sławne Papieskie Okno i inne cieszące oko zabytki. Na starówce podziwiamy Kościół Mariacki oraz słuchamy sławnego hejnału. Młodzież gruzińska zachłyśnięta urodą Krakowa pragnie uwiecznić ją na zdjęciach, nie zważając na strugi deszczu.
Czwartek, 6 października 2016 r., Kraków-Wieliczka-Zakopane
Chłód i deszcz nie zdołały oziębić naszego entuzjazmu. Rano wyruszamy do Wieliczki. Jesteśmy pewni, że ok. 200m pod ziemią deszcz nas nie dosięgnie. Okazuje się, że temperatura jest dziś nawet wyższa w kopalni niż na zewnątrz. Wszyscy bez wyjątku jesteśmy urzeczeni jednym z najwspanialszych cudów Polski, do których należy Kopalnia Soli Kamiennej w Wieliczce. Najpierw pokonujemy 800 schodów, a następnie 3 kilometry Podziemnej Trasy Turystycznej wielickiej kopalni zatrzymując się w kolejnych komorach, których zwieńczeniem jest Kaplica św. Kingi. Pełni zachwytu chętnie opróżniamy portfele nabywając przeróżne souveniry, aby zachować pamięć bajecznego, cudownego miejsca. Tu rzeczywiście sól jest niezwykle cenna.
Po obiedzie w lokalnej restauracji zwiedzamy miasteczko; wciąż niesyci pamiątek z Wieliczki. Następnym punktem dzisiejszej podróży jest Zakopane, gdzie czeka na nas kolacja w hotelu Świerk. Droga do stolicy Tatr wije się wśród ośnieżonych gór i pagórków. Widok ten dostarcza nam wiele radości, ale i obaw (zwłaszcza naszym gościom przybyłym ze słonecznej Gruzji). Okazuje się, że śnieg nie tylko pokrywa góry, ale także zakopiańską kotlinę. Komu zimno, rozgrzewa się śnieżkami. Wieczorny spacer po Krupówkach wzbudza zachwyt gruzińskich turystów, co pozwala nam na nowo odkryć urok i niepowtarzalny klimat tatrzańskiego miasteczka, do którego piękna wielu z nas już zdążyło po prostu przywyknąć.
Piątek, 7 października 2016 r., Krupówki-Gubałówka-Wielka Krokiew-Kulig
Zagrożenie lawinowe nie pozwala ruszyć nad Morskie Oko. Wjeżdżamy więc kolejką linową na Gubałówkę. Podziwiamy panoramę, uwieczniamy się na jej tle na zdjęciach, spacerujemy turystycznym trawersem podziwiając i nabywając góralskie wyroby. Z Gubałówki wszyscy wrócili w czapkach i szalikach(!)
Wieczorem czeka nas jeszcze jedna atrakcja: kulig z pochodniami ulicami Zakopanego zwieńczony ogniskiem pod Wielką Krokwią, przy którym nie zabrakło kiełbasek i innych „ogniskowych” smakołyków. Magia i czar tego wydarzenia pozostaną na zawsze w pamięci nieukrywających ogromu wrażeń gruzińskich gości, jak i w naszych wspomnieniach o tej urzekającej zakopiańskiej eskapadzie.
Sobota, 8 października 2016 r., Zakopane-Kraków-Ciechanowiec
Z żalem opuszczamy góry. Wracając na Podlasie jeszcze raz zatrzymujemy się w Krakowie. Zaglądamy do Smoczej Jamy. Jeszcze ostatni rzut oka na Wawelskie Wzgórze z tarasu widokowego restauracji Widok, gdzie na 7 piętrze jemy obiad sycąc się także widokiem starego Krakowa.
Późnym wieczorem przybywamy do Ciechanowca, gdzie czekają już na nas rodzice gotowi przyjąć gruzińską młodzież do naszych domów.
Niedziela, 9 października 2016 r., Treblinka
Na dziś zaplanowana wycieczka do Treblinki. O godz. 9.00 zbieramy się w szkole. I tu niespodzianka. Nasi nauczyciele-goście tak bardzo zainteresowali się szkolnym budynkiem, że nie chcieli go opuścić. Podziwiali gabinet Pana Dyrektora, pokój nauczycielski, wyposażenie niektórych klasopracowni, korytarze, halę sportową, jesienną wystawę darów natury czy gazetkę o Gruzji. Panie Elena, Marina, Tea i Larisa nie ukrywały swego podziwu dla prezencji naszej szkoły.
Było nam bardzo miło, ale należało już wyruszyć do Treblinki. Tu zwiedzaliśmy Muzeum Walki i Męczeństwa wzbogacone pokazem 2 filmów dokumentalnych w wersji anglojęzycznej. Następnie zwiedziliśmy obóz pracy przymusowej i obóz zagłady. Wzruszającym momentem była chwila, gdy gruzińskie uczennice napisały na kamyku w języku gruzińskim: „Nigdy więcej” i położyły go obok wielkiego kamienia z różnojęzycznymi napisami „Nigdy więcej”.
Po powrocie do Ciechanowca czekał na nas obiad i… wywiadówka. W części ogólnej oprócz młodzieży polskiej brała też udział młodzież gruzińska uświetniając spotkanie z rodzicami. Po wspaniałym występie szkolnego zespołu wokalnego nasi przyjaciele z Gruzji z wielką ekspresją i wdziękiem zaprezentowali swój narodowy taniec. Występy obu grup zostały entuzjastycznie przyjęte przez widownię. Na dalszą część artystycznych wrażeń dostarczanych przez młodzież z wymiany polsko–gruzińskiej Pan Dyrektor zaprosił wszystkich chętnych na poniedziałek.
Poniedziałek, 10 października 2016 r., Muzeum Rolnictwa w Ciechanowcu
Dziś nastąpiło uroczyste, oficjalne przywitanie naszych gruzińskich gości biorących udział w polsko- gruzińskiej wymianie młodzieży, która właśnie wróciła z wyprawy na południe Polski.
Uroczystość zaszczycili swą obecnością ksiądz Dziekan Tadeusz Kryński, Przewodnicząca Rady Powiatu Wysokomazowieckiego i Dyrektor Muzeum Rolnictwa w Ciechanowcu Pani Dorota Łapiak, Wicestarosta Powiatu Wysokomazowieckiego Pan Leszek Gruchała, Prezes Banku Spółdzielczego w Ciechanowcu Pani Helena Dołęgowska oraz Przewodnicząca Rady Rodziców Pani Agata Koc.
Część artystyczna w wykonaniu polskiej i gruzińskiej młodzieży była wyrazem miłości obydwu nacji do swojej Ojczyzny, jej tradycji i kultury, a w konsekwencji pragnienia dzielenia się swym dziedzictwem i potrzeby wzajemnego poznawania bezcennych dóbr obydwu narodów. Narodowe pieśni i tańce, jak również repertuar zawsze bliski każdemu człowiekowi młodzież zaprezentowała na najwyższym poziomie, otrzymując ogromny aplauz od publiczności i wyciskając u odbiorców łzy wzruszenia. Dowodem podziwu były też słowa uznania od zaproszonych gości, którzy podkreślali niezwykłe wartości tkwiące w realizowaniu tego typu projektów.
Wiedzę o krajach naszej szkolnej wymiany pogłębiły i usystematyzowały multimedialne prezentacje autorstwa młodzieży biorącej udział w projekcie. Na koniec uroczystości młodzież została zaproszona do poznawania Małej Ojczyzny przez zwiedzanie Muzeum Rolnictwa w Ciechanowcu. Z ogromnym zainteresowaniem spotkało się odkrycie w muzealnych zbiorach gruzińskich pisanek pochodzących z Tbilisi.
Ale to jeszcze nie wszystkie atrakcje przewidziane na dzisiejszy dzień. Wieczorem spotykamy się na szkolnej dyskotece, której głównym wydarzeniem są otrzęsiny pierwszoklasistów. Do grupy „kotków” dołącza też reprezentacja Gruzji we wspaniałych „kocich” makijażach. Po zakończeniu wszystkich konkurencji okazuje się, że nasi gruzińscy goście zdobywają I miejsce w „kategorii międzynarodowej”. Gratulujemy! Radość zwycięstwa wszyscy wyrażają w dyskotekowych tańcach.
Zabawa uśmierza też nadchodzący powoli smutek rozstania. Już jutro pożegnamy się na lotnisku w Warszawie.
Wtorek, 11 października 2016 r., Warszawa
W dniu kończącym Projekt polsko- gruzińskiej wymiany młodzieży szkolnej udajemy się na lotnisko w Warszawie, skąd nasi gruzińscy goście odlecą do swojej ojczyzny. To dobra okazja, żeby zwiedzić stolicę Polski. Zaczynamy od wjazdu na trzydzieste piętro Pałacu Kultury i korzystając z tarasu widokowego cieszymy się panoramą Warszawy przed bardziej szczegółowym jej zwiedzaniem. Następnie jedziemy na Starówkę. Kontemplując jej piękno cieszymy się czasem wolnym. Potem kierujemy się w stronę „Centrum Nauki Kopernik”. Najpierw obiad, a potem doświadczamy osobiście, na własną rękę różnych praw fizycznych oraz badań naukowych. Każdy staje się naukowcem-eksperymentatorem na przygotowanych w centrum ekspozycjach naukowych. Po 2 godzinach wytężonej pracy intelektualnej zasługujemy na mniej szlachetną, ale niemniej zajmującą aktywność w „Złotych tarasach”. Dzień dobiega już końca, jak również nasza wycieczka po Warszawie. Kończy się też niestety realizacja całego projektu naszej międzynarodowej, młodzieżowej wymiany. Jeszcze tylko pożegnalne uściski na lotnisku, ostatnie pamiątkowe zdjęcia, łzy rozstania i uśmiechy pełne wspomnień i nadziei na kontynuowanie naszych przyjaźni. Wracamy do swoich domów wdzięczni naszym rodzicom za goszczenie w nich naszych gruzińskich przyjaciół. Pragniemy więc serdecznie podziękować Państwu:
• Grażynie i Henrykowi Barańczukom,
• Annie i Krzysztofowi Binasiom,
• Barbarze i Henrykowi Choromańskim,
• Joannie i Zbigniewowi Godlewskim,
• Urszuli i Adamowi Kaczmarkom,
• Jolancie i Markowi Kamińskim
• Aldonie i Adamowi Kocom,
• Jolancie i Leszkowi Kocom
• Monice i Piotrowi Kraszewskim,
• Elżbiecie i Grzegorzowi Łopuskim,
• Marzenie i Zygmuntowi Murawskim,
• Bernadetcie Rozenkranc,
• Ewie i Tomaszowi Uszyńskim,
oraz
• Małgorzacie i Mieczysławowi Wróblewskim.
Nasi rodzice są także wdzięczni gruzińskim rodzicom i uczniom, którzy przyjęli polską młodzież do swoich domów w czasie naszego pobytu w Gruzji. Dziękujemy za ich gościnność, spontaniczność, przyjaźń.
Dyrekcja naszej szkoły oraz wychowawcy i młodzież uczestnicząca w projekcie jeszcze raz dziękują wszystkim zaangażowanym w jego realizację. Wszyscy polscy uczestnicy projektu kierują wyrazy uznania za poświęcony czas i włożoną pracę do Pani Dyrektor LELP Khashuri Public School 8 Manana Khichakadze. Bardzo dziękujemy gruzińskiej koordynatorce projektu pani Elenie Chalatashvili, oraz paniom Marinie Rokhlina- Gorgadze, Tei Revazishvili i Larisie Avakyan. Dziękujemy pracownikom szkoły, rodzicom i pełnym życzliwości mieszkańcom Kushuri.
Szczególne słowa podziękowania kierujemy w stronę finansującego projekt Ministra Edukacji Narodowej w Polsce oraz sponsorów Projektu: Pani Marzeny Kryńskiej - Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ciechanowcu oraz Pani Heleny Dołęgowskiej - Prezes Banku Spółdzielczego w Ciechanowcu.
Ogromną wdzięczność wyrażamy naszemu panu Dyrektorowi Eugeniuszowi Święckiemu za inicjatywę, koordynowanie i ofiarne realizowanie projektu polsko-gruzińskiej wymiany młodzieży oraz panu Arturowi Bojarowi za zaangażowanie w organizację niezapomnianej wyprawy do Gruzji.
