Uczniowie naszej szkoły z klas wojskowych pod opieką Pani Katarzyny Rostkowskiej mieli zaszczyt ze sztandarem uczestniczyć w tej uroczystości. Udział wzięli uczniowie klasy 3 C LO: Pampuch Rafał, Wojtkowski Tomasz, Rogucki Konrad, Godlewski Sebastian, Łaszczuk Artur, Muczyński Karol, Koc Marta, Zawistowska Wioleta, Wróblewska Katarzyna, Murawska Anna, Choromańska Emilia, Łuniewski Piotr, Fabisiak Mateusz oraz uczennica z klasy 2 C Barańczuk Karolina.

Inwentury dokonała Kapituła Orderu Św. Stanisława pod kierunkiem Wielkiego Kanclerza Prof.dr hab. Mirosława Nadera. Przy wręczaniu medali uczestniczyły nasze dwie uczennice: Dominika Bogucka z kl. 3C LO oraz Weronika Binaś z klasy V OSSP.

Ta niezwykle uroczysta ceremonia polegała na przedstawieniu historii Orderu i odczytaniu dekretu przyznania go zasłużonym osobom z całej Polski. Każdy z odznaczonych, podchodził do Wielkiego Kanclerza Kapituły otrzymywał order dyplomem. Jednym z odznaczonych został nasz Pan Dyrektor Eugeniusz Święcki, który otrzymał order III klasy.

“Order został utworzony przez ostatniego króla Polski Stanisława Augusta Poniatowskiego 7 maja 1765 roku, a więc dzień przed 8 maja, czyli imieninami św. Stanisława. Order św. Stanisława – biskupa męczennika – miał na celu przede wszystkim honorowanie działalności charytatywnej. Królowi brakowało pieniędzy na wykończenie budowy szpitala im. Dzieciątka Jezus i donatorzy tego szpitala byli przez króla nagradzani orderem, który miał bardzo wysoką pozycję w hierarchii orderów królewskich.

Był na drugim miejscu po Orle Białym, najwyższym odznaczeniu polskim. Mógł go otrzymać ktoś, kto się zasłużył w działalności charytatywnej, ale równocześnie był pochodzenia szlacheckiego. Trzeba było udowodnić to pochodzenie do czwartego pokolenia po stronie matki i po stronie ojca.

Order był pięciostopniowy: Order Kawalerski, Oficerski, Komandorski, Komandorski z Gwiazdą i Order Pierwszej Klasy, czyli już na wstędze podobnie jak na wstędze Orła Białego, lecz noszony z innego ramienia. Z reguły kobiety nie otrzymywały tego orderu natomiast bardzo chętnie nosiły wstążeczki, które wskazywały, że mężowie taki order nosili. Ale też zdarzało się, że taki order otrzymywał wspaniały donator, który nie był pochodzenia szlacheckiego i przyznanie mu Orderu Pierwszej Klasy wiązało się z otrzymaniem szlachectwa.

Po rozbiorach carowie rosyjscy przywłaszczyli sobie tytuł do nadawania polskich orderów Orła Białego, św. Stanisława i Virtuti Militari. W ten sposób order stracił na znaczeniu, stracił swój charakter, ponieważ otrzymywali go również generałowie rosyjscy. Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku wskutek właśnie tego osłabienia ważności orderu poprzez działalność carów rosyjskich order ten nie został wznowiony w II Rzeczpospolitej.

Dopiero Prezydent Rzeczpospolitej na uchodźstwie Juliusz Nowina-Sokolnicki stosownym dekretem w latach siedemdziesiątych przywrócił ten order kulturze i historii Polski jako order międzynarodowy, utrzymując jego charakter za działalność charytatywną. Ponad 4 tys. osób w świecie otrzymało ten order z rąk prezydenta, który był ósmym Wielkim Mistrzem tego orderu. Po jego śmierci stosownym dekretem Wielkim Mistrzem Orderu został Jan Zbigniew hrabia Potocki, który do tej pory jest tym Wielkim Mistrzem Orderu.

Order jest uznawany do tej pory na świecie jako bardzo wysokie wyróżnienie. W USA jest nawet Dzień Orderu św. Stanisława. Kilku amerykańskich generałów zostało wyróżnionych orderem m.in. za działalność charytatywną. Wręczenie takich orderów odbywało się z pełnym ceremoniałem wojskowym."