Szkoła INFO (92)
Pozostawienie dziecka przez rodziców wyjeżdżających do pracy za granicą bez ustanowienia opieki faktycznej, stanowi zagrożenie dobra dziecka. Daje to podstawę do zawiadomienia sądu opiekuńczego zgodnie z przepisem art. 572 Kodeksu postępowania cywilnego. Obowiązek zawiadomienia dotyczy każdego, komu znane jest zdarzenie lub sytuacja godząca w dobro dziecka, a w szczególności: opiekuna faktycznego, organów policji, organów samorządu, opiekunów społecznych, placówek oświatowych - art. 572 § 2 Kpc. Sąd opiekuńczy może wówczas - zgodnie z art. 109, 110, 111 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego - wszcząć postępowanie o zawieszenie, ograniczenie lub pozbawienie władzy rodzicielskiej.
Sytuacja wyjazdu rodziców, którzy faktycznie nie sprawują pieczy nad dzieckiem, jest przemijającą przeszkodą w wykonywaniu władzy rodzicielskiej. Sąd opiekuńczy - zgodnie z art. 110 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego - może orzec zawieszenie.
Obowiązki rodziców
Zakres obowiązków rodziców dziecka podlegającego obowiązkowi szkolnemu wyznacza art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.
Rodzice dziecka podlegającego obowiązkowi szkolnemu są obowiązani do:
dopełnienia czynności związanych ze zgłoszeniem dziecka do szkoły; zapewnienia regularnego uczęszczania dziecka na zajęcia szkolne;
- zapewnienia dziecku warunków umożliwiających przygotowywanie się do zajęć szkolnych;
- informowania, corocznie w terminie do dnia 30 września każdego roku, dyrektora szkoły podstawowej lub gimnazjum, w obwodzie których dziecko mieszka, o realizacji obowiązku szkolnego spełnianego za granicą;
- zapewnienia dziecku realizującemu obowiązek szkolny poza szkołą na podstawie zezwolenia dyrektora szkoły, warunków nauki określonych w zezwoleniu na pozaszkolną realizację tego obowiązku;
Natomiast zgodnie z art. 18 ust. 2 ustawy rodzice dziecka podlegającego obowiązkowi nauki są zobowiązani informować wójta gminy (burmistrza, prezydenta miasta) na terenie, której dziecko mieszka, o formie spełniania obowiązku nauki i zmianach w tym zakresie, jednak tylko w przypadku gdy organ ten wystąpi do rodziców z żądaniem przedstawienia takiej informacji.
Niespełnienie obowiązku rocznego przygotowania przedszkolnego, obowiązku szkolnego, obowiązku nauki podlega egzekucji w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, tj. podlega sankcjom na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przez pojęcie niespełnienia obowiązku szkolnego, obowiązku nauki i rocznego przygotowania przedszkolnego należy rozumieć nieusprawiedliwioną nieobecność w okresie jednego miesiąca na co najmniej 50% zajęć, tj.:
- obowiązkowych zajęć edukacyjnych w przedszkolu (oddziale przedszkolnym zorganizowanym w szkole podstawowej), szkole podstawowej, gimnazjum, szkole ponadgimnazjalnej lub placówce,
a także
- obowiązkowych zajęć w przypadku spełniania obowiązku nauki po ukończeniu gimnazjum przez uczęszczanie na zajęcia do publicznej lub niepublicznej szkoły ponadgimnazjalnej lub w celu przygotowania zawodowego.
Rodzice powracający do Polski po okresie pobytu za granicą mają obowiązek zapisać dzieci do szkoły, jeśli są to dzieci podlegające obowiązkowi nauki lub obowiązkowi szkolnemu (7-18 lat). Dotyczy to również dzieci 6-letnich, które są objęte obowiązkiem rocznego przygotowania przedszkolnego realizowanego w przedszkolach i w szkołach. Zasady przyjmowania do szkół uczniów, którzy uczęszczali do szkoły za granicą reguluje rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 20 lutego 2004 r. w sprawie warunków i trybu przyjmowania uczniów do szkół publicznych oraz przechodzenia z jednych typów szkół do innych.
Zgodnie z § 19 ust. 1 pkt 3 wymienionego wyżej rozporządzenia uczeń, który uczęszczał do szkoły za granicą przyjmowany jest do klasy programowo wyższej w szkole podstawowej, gimnazjum, szkole ponadgimnazjalnej, na podstawie następujących dokumentów:
- świadectwa (zaświadczenia) wydanego przez szkołę za granicą
- ostatniego świadectwa szkolnego wydanego w Polsce,
w oparciu o te świadectwa ustala się sumę lat nauki szkolnej ucznia.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach (np. znaczące różnice programowe pomiędzy szkołą, do której uczeń uczęszczał i do której ma być przyjęty) rodzice mogą wystąpić do dyrektora szkoły z wnioskiem o przyjęcie dziecka do klasy programowo niższej niż wynika to z sumy lat jego nauki szkolnej.
Rodzice ucznia występują do dyrektora szkoły z podaniem o przyjęcie dziecka do szkoły. Do podania należy dołączyć ww. dokumenty przetłumaczone na język polski. Warto podkreślić, iż w przypadku uczniów powracających z zagranicy i przyjmowanych do szkół ponadgimnazjalnych nie stosuje się obowiązujących zasad rekrutacji. O przyjęciu ucznia do szkoły decyduje wyłącznie dyrektor.
Zjawisko IAD najlepiej opisane zostało w Stanach Zjednoczonych: uzależniony internauta zaczyna spędzać w sieci coraz więcej czasu, ograniczając do minimum jakiekolwiek inne formy aktywności. Popada w swoiste ciągi - sprawdzenie internetowej skrzynki pocztowej kończy się wielogodzinną wędrówką po sieci, której uzależniony nie jest potem w stanie odtworzyć. Internet jest szczególnie groźnym i uzależniającym medium. Godziny spędzane w sieci to czas odebrany pracy, nauce czy życiu rodzinnemu. Uzależnienie od Internetu staje się coraz poważniejszym problemem społecznym. Według szacunków amerykańskich psychologów około 5% internatów jest uzależnionych od Internetu.
Jak dochodzi do uzależnienia od Internetu? Typowe schematy.
Schemat Rodzinny. Pojawia się komputer. Młody człowiek coraz więcej czasu spędza w domu, zamknięty w pokoju z komputerem. Rodzice początkowo są zadowoleni. Dziecko jest w domu, zajmuje się samo sobą. Cichną spory na temat późnych powrotów do domu. Wszyscy są zadowoleni. Młody człowiek jest pozytywnie zainteresowany techniką i światem. Pierwsze odpadają zajęcia dodatkowe, obowiązki domowe, potem dalsi koledzy i koleżanki, zawęża się krąg znajomych i tematów do rozmów. Wszystko dzieje się w sieci. Rzeczywistość jest mniej interesująca niż świat wirtualny. W końcu pojawiają się kłopoty w szkole, na uczelni, w pracy. Młody człowiek je, rozmawia, zasypia i budzi się przy komputerze. Z czasem ta pasja staje się jedną z niewielu czynności, których chce doświadczać.
* CHAT - Zakładasz stałe łącze. Masz nieograniczony dostęp do sieci i coraz częściej korzystasz z niej. Pewnego dnia trafiasz na czat. Nagle okazuje się, że masz coś do powiedzenia, że ktoś chce z tobą rozmawiać, powierzać swoje najskrytsze myśli i sekrety. Zawierasz przyjaźnie i dzieje się to tak szybko i bez wysiłku, że chętnie ulegasz złudzeniu, że znalazłeś właściwe miejsce dla siebie. Wszyscy cię akceptują. Masz mnóstwo znajomych, o czym dotychczas mogłeś tylko marzyć. Wszystko w twoim życiu staje się podporządkowane tej jednej czynności - byciu w sieci. Kiedy rodzina próbuje odciągnąć cię od komputera zaczynasz kłamać, że robisz coś ważnego. Wielogodzinne przebywanie w Internecie wywołuje w tobie coraz większa niechęć do życia w rzeczywistości. Świat wirtualny jest prostszy, przyjemniejszy i bez stresu. W sieci nie istnieją twoje wady, niedoskonałości czy słabości - chyba, że sam o tym napiszesz.
* BLOGI - Coraz popularniejsze są tzw. blogi, czyli pamiętniki wirtualne. Pamiętnik prowadzi się na bieżąco, oprócz tego trzeba przeczytać zapiski koleżanki, skomentować, może jeszcze wyszukać inny ciekawy blog osoby nieznajomej...
W ten sposób wizyty w Internecie przedłużają się w nieskończoność.
Trzy fazy procesu popadania w uzależnienie od Internetu.
W pierwszej z nich, określanej jako zaangażowanie dopiero poznajemy Internet. Występuje zjawisko oczekiwania i zafascynowania. Po ciężkim dniu wyczekujemy momentu, kiedy siądziemy przed komputerem, by się odprężyć. Nawiązywanie kontaktów w Sieci jest sposobem na pozbycie się poczucia osamotnienia i znudzenia. Często w trakcie
i tuż po surfowaniu odczuwa się spokój.
W drugim etapie, tak zwanej fazie zastępowania, zaczynamy wymieniać rzeczywiste kontakty na internetowe znajomości. Często nawet podczas spotkań ze znajomymi myślimy o tym, co będziemy robić, gdy wejdziemy do Internetu.
Trzecia faza to ucieczka. Chcemy dłużej przebywać w Sieci. To daje krótkotrwałe, ale silne poczucie satysfakcji. Uzależniony internauta czuje, że wreszcie żyje tak, jak zawsze chciał. Do Sieci uciekamy jak alkoholicy do wódki: przed codziennymi kłopotami. Gdy trzeba powrócić do realnego świata, problemy powracają ze zdwojoną siłą. Pogłębiają się depresja i poczucie samotności, pojawiają się wyrzuty sumienia z powodu zaniedbywanych obowiązków. Aby zapomnieć o zmartwieniach, znowu sięgamy po Internet i koło się zamyka. Gdy mamy dłuższą przerwę w użytkowaniu komputera,
tak jak w innych nałogach pojawia się efekt odstawienia: irytacja, panika, niepokój skłaniający do szukania środka uśmierzającego. Kłamiemy o długości sesji internetowych.
Jakie są skutki uzależnienia od Internetu?
Zanik więzi rodzinnych i możliwości oddziaływań wychowawczych ze strony rodziców, Utrata przyjaciół, Utrata dotychczasowych zainteresowań, Osłabienie siły woli i osobowości, Ograniczenie a nawet rezygnacja z ruchu i aktywnego wypoczynku na świeżym powietrzu, Narażenie na szkodliwe bodźce psychiczne (przemoc fizyczna, słowna, erotyka) zamieszczone na wielu stronach www, Zaniedbywanie obowiązków szkolnych i domowych, Niezdanie do kolejnej klasy (dzieci i młodzież), bądź utrata pracy (dorośli), Brak środków finansowych potrzebnych do życia.
Jak można przeciwdziałać, walczyć z uzależnieniem od Internetu?
* Zacznij od informacji - od zapoznania się z problemem, dostrzeżenia niebezpieczeństw
* Codziennie planuj dzień z ustaleniem czasu korzystania z Internetu
* Kontroluj i nie przekraczaj zaplanowanego wcześniej czasu przebywania w sieci
* Zdobywaj nowych, wartościowych przyjaciół "rzeczywistych", pielęgnuj przyjaźnie
* Rozwijaj swoje zainteresowania, odkrywaj nowe zainteresowania
* Spędzaj dużo czasu wolnego z rodziną i przyjaciółmi
* Uprawiaj sport
* Konstruktywnie rozwiązuj swoje problemy. Jeśli problem Cię przerasta, zaufaj rodzicom. Twój problem rodzice często potrafią łatwo rozwiązać, ponieważ są ludźmi
o większym doświadczeniu życiowym
* Korzystaj z pomocy swojego wychowawcy, pedagoga szkolnego lub nauczyciela, którego darzysz zaufaniem
* W przypadku zauważenia symptomów uzależnienia od Internetu zgłoś ten problem rodzicom, wychowawcy, pedagogowi. Te osoby chcą Twojego dobra i skontaktują
Cię ze specjalistą od uzależnień w celu udzielenia Ci pomocy
* W Polsce jest wiele poradni, w których pracują specjaliści od uzależnień.
W województwie podlaskim jednym z takich ośrodków jest
Wojewódzki Ośrodek Profilaktyki i Terapii Uzależnień w Łomży
Do Rodziców
10 sygnałów ostrzegawczych
Istnieją sygnały, które pozwalają rodzicom rozpoznać, czy jego dziecko (nawet dorosłe) padło ofiarą przemocy, czy też w jakikolwiek sposób czuje się zagrożone poza domem i nie potrafi poprosić dorosłych o pomoc.
Należy przyjrzeć się baczniej niż dotąd zachowaniu dziecka
i zwrócić uwagę na następujące zmiany:
1. Wraca coraz później ze szkoły, nie chce wychodzić z domu w czasie wolnym.
2. Opuszcza lekcje, zaczyna wagarować, tłumacząc się, że nie lubi chodzić do szkoły.
3. Wraca z sińcami, zadrapaniami, jest obolałe, ma zniszczone ubranie, a zapytane o powód unika odpowiedzi lub reaguje agresywnie.
4. Często przejawia duże zmiany nastroju, od apatii do nagłych wybuchów agresji bez widocznej przyczyny.
5. Wielokrotnie prosi o pieniądze na zakup coraz to nowych książek lub przyborów szkolnych, tłumacząc niejasno przyczyny "zgubienia", domaga się od rodziców coraz większych sum pieniędzy na bliżej nieokreślone zakupy.
6. Traci zainteresowanie nauką, nie chce być aktywne na lekcji, ma coraz gorsze stopnie.
7. Nie ma kolegów, nie chce chodzić na szkolne imprezy, nie chce uczestniczyć w wycieczkach szkolnych.
8. Nie jest zapraszane przez kolegów, samo też nie przyprowadza do domu znajomych.
9. Skarży się na częste bóle głowy, brzucha, źle sypia.
10. Staje się agresywne wobec domowników (często tego typu zachowanie może być sposobem odreagowania na przemoc w szkole).
Działania profilaktyczne naszej szkoły
Mając na uwadze wytyczne MEN oraz dobro Państwa dzieci, szkoła nasza podejmuje szereg działań profilaktycznych, których głównym założeniem jest osłabianie czynników ryzyka i wzmacnianie czynników chroniących.
W szkole realizowana jest przede wszystkim profilaktyka pierwszorzędowa, której zadaniem jest przeciwdziałanie zagrożeniom, wspieranie procesu wychowania oraz identyfikacja osób będących w grupie podwyższonego ryzyka. Działania nasze dotyczą przede wszystkim promocji zdrowego stylu życia, rozwijania najważniejszych umiejętności psychologicznych i społecznych, prawidłowości i trudności rozwojowych okresu dojrzewania, uwzględniają też problematykę uzależnień.
Drugim ważnym elementem jest program wychowawczy szkoły zawierający wszystkie treści i działania o charakterze wychowawczym, w tym również profilaktyczne, realizowane przez całą szkołę i poszczególnych nauczycieli.
Corocznie w naszej szkole realizuje się zagadnienia szkolnego programu profilaktycznego, którego treści ukierunkowane są ogólnopolskimi akcjami zdrowotnymi.
Cyklicznie prowadzone są zajęcia dla uczennic klas II dotyczące profilaktyki raka piersi "Różowa Wstążeczka". Staramy się nauczyć dorastające dziewczyny technik samobadania piersi oraz utrwalić nawyk samoobserwacji i samokontroli swojego stanu zdrowia. Mamy nadzieję, że dziewczęta uświadomione w zakresie profilaktyki raka piersi propagują tę wiedzę w swoich domach, przez co mamy szansę dotarcia do bezpośrednio zagrożonej grupy kobiet - ich matek.
Od kilku lat realizujemy program edukacyjny dla uczniów klas III "Stres pod kontrolą". Młodzież przygotowująca się do matury, staje wobec takich wydarzeń jak nowy egzamin maturalny, wybór przyszłej drogi życiowej, wybór studiów, w przyszłości pierwsza praca. Z pewnością doświadczy wielu trudnych - stresorodnych sytuacji. Istotne jest, żeby była przygotowana do radzenia sobie z wyzwaniami. Program "Stres pod kontrolą" dostarcza niezbędnej wiedzy o stresie i wskazuje sposoby zapobiegania oraz radzenia sobie z nim.
W oparciu o założenia ogólnopolskiej kampanii społecznej z zakresu profilaktyki HIV i AIDS, w naszej szkole na lekcjach wychowawczych, głównie w klasach pierwszych przeprowadzono prelekcje dotyczące tych zagadnień.
Nie pozostaliśmy bierni również wobec akcji "Rzuć palenie razem z nami". Ideą akcji było zwrócenie uwagi nie tylko na szkodliwość palenia tytoniu, ale także i przede wszystkim - zaapelowanie do palaczy o podjęcie decyzji woli, mających na celu wyzwolenie się z tego straszliwego uzależnienia. Problemem współczesnej młodzieży nie jest niestety palenie wyłącznie papierosów. Wśród młodych ludzi pokutuje mit, iż marihuana jest narkotykiem "lekkim" i mniej szkodliwym niż papierosy czy alkohol. Wspólne spotkanie było dobrą okazją do obalenia tego obiegowego poglądu. Pomogła nam w tym wypowiedź człowieka, który świat narkotyków i ludzi biorących je poznał "od podszewki".
W obecnej chwili przygotowywany jest program profilaktyczny o tematyce antynikotynowej "Uprawiaj sport razem z nami - zacznij dzień z czystymi płucami". Realizowany on będzie od połowy maja 2008 roku, a główne treści programu zrealizowane zostaną 30.05.2008r. z racji Dnia Sportu oraz światowego Dnia bez Tytoniu. W tym dniu planujemy organizację happeningu poświęconego dwóm szczytnym celom: aktywności ruchowej oraz wskazania złych stron palenia nikotyny.
Realizowany jest również program profilaktyczny "Mobilność i umiejętności interpersonalne". Celem programu jest zrozumienie istoty komunikacji interpersonalnej, zrozumienie własnego potencjału komunikacyjnego, zidentyfikowanie mocnych i słabych stron, określenie i wyeliminowanie deficytów, rozwijanie umiejętności asertywnych, niwelowanie stresu, rozwijanie odporności na sytuacje trudne, kształtowanie umiejętności empatycznych oraz zdobywanie umiejętności kierowania sobą.
Alternatywą do podejmowania ryzykownych zachowań jest organizacja czasu wolnego. Nasza szkoła podejmuje wiele starań, aby pozyskać fundusze na organizację i prowadzenie szeregu zajęć i kół zainteresowań.
Działania edukacyjno - profilaktyczne realizują także nauczyciele przedmiotów poprzez ścieżki międzyprzedmiotowe (np. na lekcjach biologii, wiedzy o społeczeństwie, wf, i religii - omawiając różne aspekty problemu uzależnień, czy konieczności dbania o swoje zdrowie.
... to hasło Ogólnopolskiej multimedialnej kampanii społecznej w zakresie profilaktyki HIV/AIDS realizowanej w szkołach powiatu wysokomazowieckiego. Nasza szkoła również przystąpiła do realizacji w/w kampanii. Opracowaliśmy harmonogram działań profilaktycznych, po czym przystąpiliśmy do ich realizacji angażując specjalistów oraz wychowawców.
Szczególną uwagę jednak chcemy skierować do Was Drodzy Rodzice. Wiemy, że macie mnóstwo problemów; brak czasu, ciągłe zmęczenie, gonitwa w pracy. Kochacie swoje dzieci i troszczycie się o nie. Chcielibyście je dobrze wychować, pragniecie by były zdrowe i szczęśliwe. Nie wszystkim przyjdzie do głowy, żeby porozmawiać z nimi na " trudne tematy" np. HIV i AIDS.
Czy wiesz, że statystycznie:
* na świecie co 15 sekund osoba pomiędzy 15 a 24 rokiem życia zakaża się wirusem HIV ?
* w Polsce 2 osoby dziennie dowiadują się o swoim zakażeniu HIV ?
* w Polsce prawie 60 % osób zakażających się to osoby poniżej 30 roku życia ?
Nie zwlekaj z rozpoczęciem rozmowy ze swoim dzieckiem. Nie myśl, że ten temat Was nie dotyczy, jego życie to nie tylko oceny w szkole i codzienne obowiązki domowe. To również pierwsza miłość, presja kolegów, pierwszy kontakt z alkoholem lub narkotykami.
* Nie pozostawiaj swojego dziecka samego z jego problemami.
* Wyciągnij rękę pierwszy, nie krytykuj, postaraj się zrozumieć, ale też nie porównuj swego życia do jego.
* Pomóż mu rozwiązać problemy.
* Zakazami i krzykiem niczego nie zmienisz, zahamujesz emocji.
Być może, Twoje dziecko będzie miało żal, że go przed tym nie ostrzegłeś, nie uświadomiłeś zagrożenia, jakie niesie ze sobą wirus HIV i nie powiedziałeś jak można zapobiec zakażeniu.
Jeżeli chcesz lepiej przygotować się do tej ważnej rozmowy , odwiedź stronę internetową www.aids.gov.pl lub zadzwoń na numer 022 692 82 26. To telefon zaufania dotyczący problemów HIV/AIDS.
Rozmawiaj !
Rozmawiaj !
Rozmawiaj !
W ten sposób osiągniesz najwięcej.
Pedagog szkolny
Drogi Rodzicu
Narkotyki stały się dostępne wszędzie: w szkole, na ulicy, w dyskotece. Wcześniej czy później kontakt z nimi może się przydarzyć każdemu dziecku, także twojemu. Stanowią realne niebezpieczeństwo, nawej jeśli myślisz sobie Mój syn, moja córka nigdy tego nie zrobi... Powinieneś jednak zdawać sobie sprawę, że wiele zależy od ciebie. To właśnie ty możesz mieć ogromny wpływ na to czy twoje dziecko sięga po środki odurzające.
Co powinieneś wiedzieć?
Często dzieci wiedzą na temat narkotyków więcej od nas, rodziców. Przeważnie jednak ich informacje wynikają z mitów krążących wśród młodzieży i nie są prawdziwe. Jeśli chcesz być dla dziecka autorytetem i partnerem podczas rozmów na temat powinieneś:
- wykazać się rzetelną wiedzą na temat środków odurzających, aby umieć objaśnić fałszywe przekonania, jakie twoje dziecko posiada na temat narkotyków
- nauczyć się rozpoznawać sygnały ostrzegawcze, wskazujące na zażywanie środków odurzających.
Podstawowe informacje dotyczące tego, jak zapobiegać uzależnieniom, jak rozpoznać że dziecko sięgnęło po narkotyki i co zrobić w takiej sytuacji, znajdziesz w naszej ściągawce. Swoja wiedzą posłuży Ci także specjalista w poradni uzależnień lub szkolny psycholog, a sporo książek z tego zakresu proponują księgarnie i biblioteki.
Warto przeczytać:
- Ruth Maxwell "Dzieci, Alkohol, Narkotyki"
- T. Dimoff, S. Carper "Jak rozpoznać, czy dziecko sięga po narkotyki"
- Marzena Pasek "Narkotyki? Na pewno nie moje dziecko"
Co możesz zrobić, aby zapobiegać?
Dbaj o dobry kontakt z dzieckiem. Powinieneś jak najczęściej:
- Okazywać dziecku ciepło i czułość
- Rozmawiać, nie unikać trudnych tematów
- Słuchać uważnie i nie lekceważyć jego problemów, służyć radą
- Nie oceniać i nie porównywać z innymi
- Nie wyśmiewać, nie krytykować, nie stawiać zbyt wysokich wymagań
- Doceniać starania i chwalić postępy
- Pomagać uwierzyć w siebie, uczyć podstawowych wartości
- Poznawać przyjaciół swojego dziecka
- Wyrażać zdecydowanie negatywna postawę wobec narkotyków
Pierwsze próby z narkotykami dziecko zwykle starannie ukrywa przed dorosłymi. Wszelkie niepokojące zmiany będzie Ci na pewno łatwiej zauważyć, jeśli masz z dzieckiem dobry kontakt, wiele ze sobą rozmawiacie i dużo czasu spędzacie razem. Pamiętaj jednak że niektóre zachowania i postawy mogą mieć inne przyczyny, takie jak kłopoty szkolne lub rodzinne, zranione uczucia, niepowodzenia w kontaktach z rówieśnikami i wiele innych, które należy traktować równie poważnie i starać się pomóc dziecku je rozwiązać.
Zmiany w zachowaniu
- nagłe zmiany w nastroju i aktywności, okresy wzmożonego ożywienia przeplatane ze zmęczeniem i osłabieniem;
- nadmierny apetyt lub brak apetytu;
- spadek zainteresowań ulubionymi zajęciami
- pogorszenie się ocen, wagary, konflikty z nauczycielami;
- izolowanie się od innych domowników, zamykanie się w pokoju, niechęć do rozmów;
- częste wietrzenie pokoju, używanie kadzidełek i odświeżaczy powietrza
- wypowiedzi zawierające pozytywny stosunek do narkotyków;
- bunt, łamanie ustalonych zasad, napady złości, agresja;
- nagła zmiana grona przyjaciół na innych, zwłaszcza na starszych od siebie;
- niewytłumaczone spóźnienia, późne powroty lub też noce poza domem;
- kłamstwa, wynoszenie wartościowych rzeczy z domu;
- tajemnicze krótkie rozmowy przez telefon, nagłe wyjścia
Zmiany w wyglądzie zewnętrznym.
- nowy styl ubierania się;
- spadek ciężaru ciała, częste przeziębienia, przewlekły katar, krwawienie z nosa, bóle różnych części ciała, zaburzenia pamięci oraz toku myślenia;
- przekrwione oczy, zwężone lub rozszerzone źrenice;
- bełkotliwa, niewyraźna mowa;
- słodkawa woń oddechu, włosów, ubrania, zapach alkoholu, nikotyny, chemikaliów;
- ślady po ukłuciach, ślady krwi na bieliźnie, gęsia skórka";
- brak zainteresowania swoim wyglądem;
Narkotyki lub przybory do ich używania.
Sygnały ostrzegawcze, czyli na co należy zwrócić uwagę:
- fifki, fajki, bibułki papierosowe;
- małe foliowe torebeczki z proszkiem, tabletkami, kryształkami lub suszem;
- kawałki opalonej folii aluminiowej;
- białe lub kolorowe pastylki z wytłaczanymi wzorkami;
- leki bez recepty;
- tuby, słoiki, foliowe torby z klejem;
- igły, strzykawki.
Im głębsza faza uzależnienia, tym objawy choroby są bardziej widoczne, wynikają z utraty kontroli nad braniem środków odurzających. Wzrasta ryzyko przedawkowania i śmierci.
Co zrobić, gdy dziecko ma już za sobą pierwszy kontakt z narkotykami?
Może się zdarzyć, że mimo twoich najlepszych starań, uwagi i znajomości problemu, Twoje dziecko sięgnie po narkotyki.
Nie możesz wtedy:
- wpadać w panikę i przeprowadzać zasadniczych rozmów z dzieckiem, kiedy jest ono pod wpływem środka odurzającego;
- udawać, że to nie prawda, nie wierzyć w przedstawione fakty, bezgranicznie ufać dziecku;
- usprawiedliwiać dziecka, szukając winy w sobie lub np. złym towarzystwie;
- wierzyć zapewnieniom dziecka, że ma kontrole z narkotykami i że samo sobie poradzi z tym problemem;
- nadmiernie chronić dziecka przed konsekwencjami używania narkotyków, np. pisać usprawiedliwień nieobecności w szkole spowodowanej złym samopoczuciem dziecka, po zażyciu środków odurzających, spłacać długów - poddawać się!!!
Musisz koniecznie :
- wysłuchać dziecko i spokojnie z nim porozmawiać
- zastanowić się , dlaczego dziecko sięga po narkotyki, czy powody nie są związane z sytuacją w waszej rodzinie - jeśli tak ,to pomyśl co można zmienić
- działać, nie liczyć, że problem sam się rozwiąże, szukać pomocy specjalistów
- wspólnie ze specjalistą i z dzieckiem ustalić reguły postępowania i konsekwentnie ich przestrzegać
- stosować zasadę ograniczonego zaufania starać się zawsze wiedzieć , gdzie jest i co robi Twoje dziecko.
To trudny problem dla całej rodziny, dlatego szukaj pomocy także dla siebie i bliskich. Skorzystajcie z pomocy terapeuty i doświadczeń innych rodzin, które miały podobne problemy.
Jeśli zauważyłeś coś niepokojącego?
Jeśli Twoje dziecko w ostatnim czasie zaczyna zachowywać się tak jak w podanych wcześniej kilku przykładach...
N i e c z e k a j !!!
Zadzwoń, przyjdź, porozmawiaj... może to narkotyki? Może fałszywy alarm? rozwiej swoje wątpliwości !!!
Możesz również skontaktować się ze specjalistami w tej dziedzinie . Najbliższe punkty konsultacyjne:
Punkttelefon 085 744 52 24
Opracował pedagog szkolny
1894-1980
Jarosław Iwaszkiewicz urodził się 20 lutego 1894 we wsi Kalnik koło Kijowa. Pochodził z rodziny ziemiańsko-urzędniczej. Ojciec późniejszego pisarza, powstaniec z 1863 r., pracował już wówczas jako urzędnik miejscowej cukrowni, wieloma wszakże węzłami rodzina Iwaszkiewiczów związana była z ziemiaństwem polskim na Ukrainie, co określało tradycje kulturalno-obyczajowe domu, także sposób wychowywania dzieci. Po śmierci ojca (1902) matka wraz z dziećmi przebywa przez dwa lata w Warszawie, a następnie wraca na Ukrainę i osiedla się w Elizawetgradzie, a od roku 1909 w Kijowie. Tam Jarosław kończy gimnazjum i rozpoczyna studia prawnicze. Wrażliwość na sztukę i zainteresowania artystyczne były już w nim w tym czasie rozbudzone, m. in. dzięki przyjaźni z wybitnym kompozytorem Karolem Szymanowskim (1882-1937). W Kijowie Iwaszkiewicz studiuje kilka lat w konserwatorium i zamierza poświęcić się muzyce. Stopniowo w zainteresowaniach przeważać zaczyna literatura, zwłaszcza poezja, a także teatr. Równocześnie jednak warunki życiowe zmuszają go do pracy zarobkowej. Iwaszkiewicz przebywa w kilku domach ziemiańskich na Ukrainie i w dawnym Królestwie jako nauczyciel domowy. W 1918 r. przenosi się na stałe do Warszawy. Nawiązuje kontakty ze środowiskiem artystycznym i staje się jednym z poetów grupy Skamander. Debiutuje zbiorem wierszy Oktostychy w 1919 r. Podejmuje współpracę z kilkoma czasopismami, przez jakiś czas jest sekretarzem marszałka sejmu, wiele także podróżuje po Europie. Zwłaszcza Włochy i Sycylia stają się krajem pobudzeń twórczych, będzie je odwiedzał wiele razy do końca życia. W latach trzydziestych pracuje w dyplomacji, m. in. na placówkach w Kopenhadze i Brukseli. Okupację niemiecką spędza w swojej niewielkiej posiadłości w Brwinowie pod Warszawą, gdzie gości wówczas wielu przyjaciół i znajomych narażonych na tułaczkę. Po wojnie bierze żywy udział w życiu literackim i działa w wielu instytucjach, między innymi redaguje tygodnik "Nowiny Literackie" (1947-1948), a od roku 1955 do końca życia miesięcznik "Twórczość". Kilkakrotnie wybrany zostaje prezesem Zarządu Głównego Związku Literatów Polskich oraz pełni inne funkcje społeczne. Umiera w Warszawie 2 marca 1980.
Ogrodniczki
Panieneczki, mieszczaneczki polewają ogródeczki,
Posypują żółtym piaskiem drobne, kręte, wąskie steczki.
Paniczyki (och okrzyki!), cynie, fuksje i goździki,
Rezedowe wonne grządki, pieski, kotki i króliki.
Zakasawszy swe spódniczki, z falbankami perkaliczki,
Panieneczki - mieszczaneczki, panieneczki - ogrodniczki.
Za sztachetą ktoś karetą przybył. Czarne stoją konie,
Stoi rycerz czarny, w masce, w czarnym płaszczu, z kosą w dłoni.
Witraże
Powiedział na witrażu, Tristan do Izoldy:
"Tańcują po posadzce wesołe koboldy,
I słońce, prześwietlając nasze blade twarze,
Połączy pocałunkiem miłosne witraże".
"Nawet słońce nie będzie całowań przyczyną,
Siatka jego jest tylko złotą pajęczyną.
Nie jest miłość prawdziwa, a namalowana",
Tak rzekła na witrażu Iseult do Tristana.
Włóczęga
Powiał od pól wiosennych wiatr mojej włóczęgi,
Wzywają mnie mej drogi ścieżki pogmatwane.
Samotności wieczystej tajemne potęgi
Mówią, że nie zbuduję, co nie zbudowane.
Pójdę przez odmłodzone po łąkach badyle,
Obłędnie wirująca, niebieska kometa,
Jak łowca, co w lwie sieci ułowi motyle,
Miast wielkiej tajemnicy posiadłszy - sekreta,
Amore profano
Kotara da nam światło zielone jak woda.
Smuga słońca nam powie, że jest
nieskończoność,
Spokojnego odblasku twardawa łagoda
Spłynie na twoje ciało jak jasna zieloność.
Na sinym aksamicie będziesz jak morela,
Wyłuskana z szat wszelkich, spokojnie okrągła,
Przyłożę do twych piersi gestem menestrela Rękę,
a pierś twa zadrży jak struna pociągła.
Gdy palcem znajdę ust twych jedwabną oponę,
Gołębie złotych blasków przelecą sufitem
I roztopią się w oknie - pachnącym błękitem.
Zielenią zadumaną i żółcią karmione.
Wreszcie na bladych okien wodniste zasłony
Upadnie siny wieczór w czarną noc zmieniony.
Lilith
Cichy o marmur sandału zgrzyt,
Kadzidła welon i ambry woń.
Drży w siny płomień świecznika dłoń
Idzie Lilith... idzie Lilith.,.
O serce moje zgłodniałe, cyt!
To płatków kwietnych opada rój,
To kadzidlany ściele się zwój,
Idzie Lilith... idzie Lilith...
To wschodni śni się duszy mej myt
To płacze tęskny i zwiędły kwiat.
O czarny marmur sandału zgrzyt
Kroki tajemnic i szepty zdrad.
Rodzi się wonny i słodki byt
Idzie Lilith... idzie Lilith...
Szkoły dla młodzieży:
Ogólnokształcąca Szkoła Sztuk Pięknych
Ogólnokształcąca Szkoła Sztuk Pięknych (sześcioletnia) dająca wykształcenie w zakresie GIMNAZJUM (3 lata), LICEUM (3 lata)
Plastyk- specjalizacja reklama wizualna i grafiki komputerowe.
Szkoły ponadgimnazjalne
Liceum Ogólnokształcące (trzyletnie):
Profil o kierunku humanistycznym z dodatkową nauką przedmiotu przyroda. Po klasie pierwszej nauka od 2 do 4 przedmiotów w zakresie rozszerzonym (obowiązkowo co najmniej jeden z przedmiotów historia, geografia, biologia, chemia, fizyka oraz pozostałe do wyboru z pośród język polski, język obcy, matematyka, wiedza o społeczeństwie, informatyka, historia muzyki, historia sztuki, język łaciński, kultura antyczna, filozofia)
Profil o kierunku matematyczno-przyrodniczym w klasie wojskowo-sportowej z dodatkową nauką przedmiotu historia i społeczeństwo (innowacja pedagogiczna) z zwiększoną liczbą godzin nauczania przysposobienia obronnego i wychowania fizycznego).
Po klasie pierwszej nauka od 2 do 4 przedmiotów w zakresie rozszerzonym (obowiązkowo co najmniej jeden z przedmiotów historia, geografia, biologia, chemia, fizyka oraz pozostałe do wyboru z pośród język polski, język obcy, matematyka, wiedza o społeczeństwie, informatyka, historia muzyki, historia sztuki, język łaciński, kultura antyczna, filozofia)
Profil o kierunku matematyczno-przyrodniczym z dodatkową nauką przedmiotu historia i społeczeństwo. Po klasie pierwszej nauka od 2 do 4 przedmiotów w zakresie rozszerzonym (obowiązkowo co najmniej jeden z przedmiotów historia , geografia, biologia, chemia, fizyka oraz pozostałe do wyboru z pośród język polski, język obcy, matematyka , wiedza o społeczeństwie, informatyka, historia muzyki, historia sztuki, język łaciński, kultura antyczna, filozofia).
Technikum (czteroletnie) w zawodach:
- technik żywienia i usług gastronomicznych
- technik usług fryzjerskich
Zasadnicza Szkoła Zawodowa w zawodach:
- kucharz - praktyczna nauka zawodu w szkole.
- fryzjer - praktyczna nauka zawodu w szkole.
- sprzedawca
- rolnik
- murarz-tynkarz
- fotograf
- dekarz
- cieśla
- monter izolacji budowlanych
- monter sieci, instalacji i urządzeń sanitarnych
- monter zabudowy i robót wykończeniowych w budownictwie
- lakiernik
- kominiarz
- blacharz
- blacharz samochodowy
- kowal
- ślusarz
- mechanik pojazdów samochodowych
- zegarmistrz
- elektryk
- elektromechanik
- elektromechanik pojazdów samochodowych
- wędliniarz
- cukiernik
- piekarz
- stolarz
- krawiec
- tapicer
- operator maszyn i urządzeń przemysłu spożywczego
- mechanik – operator pojazdów i maszyn rolniczych
- operator maszyn leśnych
- mechanik maszyn i urządzeń drogowych
Szkoły dla dorosłych:
Publiczne Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych na Podbudowie Gimnazjum (trzyletnie).
-Profil ogólny
-Uzupełniające technikum dla dorosłych - Technik Rolnik(ostatni rok)
Szkoły Policealne dla dorosłych:
Policealne Szkoły dla Dorosłych w zawodach (dwuletnie):
- Technik administracji
- Technik turystyki wiejskiej
- Opiekun domu pomocy społecznej
- Kwalifikacyjny kurs zawodowy - rolnik(2 semestry)
